Tineketales

Help, mijn moeder zit klem!

Na jaren door gezondheidsproblemen niet meer met de trein gereisd te hebben, besluiten mijn ouders van in de 80 weer een keer met de trein om in een dorp verderop te gaan kijken bij een huwelijk. Het huwelijk is op een vrijdag en dus geldt helaas hun vrij-reizen-kaart niet.

Met toch een beetje kriebels in de benen kopen ze een dag van te voren een kaartje bij het loket en vertrekken de bewuste dag ruim op tijd van huis. Op het perron aangekomen wachten ze geduldig op de trein. De trein in flink verlaat, maar dat maakt ze niet uit. Gelukkig is het niet koud en het regent ook niet. Als de trein arriveert, stappen ze in en zoeken een plekje. Gelukkig is er plaats zat. Als de trein stopt staan ze al klaar in het halletje om uit te stappen. Mijn vader stapt als eerste uit. Hij kijkt goed want de tussen de onderste tree en het perron is toch een flinke opening. Het gaat allemaal goed en op het perron aangekomen draait hij zich om om mijn moeder te zien uitstappen. Op het moment dat mijn moeder uit wil stappen blaast de treinconducteur al op zijn fluitje dat is raar en mijn moeder neemt snel de laatste stap, dan gaan ineens de deuren dicht en zit ze tussen de twee deuren ingeklemd. Ze schrikt zich te pletter. Gelukkig gaan de deuren weer open en kan ze toch naar buiten stappen. Ook mijn vader is zich rot geschrokken. Mijn moeder is vooral bang dat haar nieuwe heup beschadigd is door de kracht van de deuren.

Van slag zie ik haar bij de bruiloft waar ze mij het verhaal vertel. 's Avonds ga ik even bij haar langs waar ze nogmaals vertelt wat haar overkomen is. Gelukkig heeft de nieuwe heup alles goed doorstaan maar ze is toch flink geschrokken. Wel is ze boos op de conducteur van de NS die zonder goed te kijken haastig op zijn fluit heeft geblazen en de deuren heeft laat sluiten waardoor zij klem is komen te zitten. Het is toch schandalig dat dit kan gebeuren, mijn ouders zijn goed te been maar natuurlijk niet meer zo snel met uitstappen als een 18-jarige, maar klem komen te zitten tussen de deuren, dat mag toch niet gebeuren?

Bliksemschichten op de weg

Mijn dorp is mijn dorp niet meer, sinds een overijverig iemand besloten heeft her en der van alles op kruispunten en wegen te moeten verven. Bliksemschichten, nepdrempels, stippellijntjes en andere onzin zijn ineens gekalkt op allerlei straten.

Het nut zie ik er niet van in. Het wordt eerder onduidelijker en onoverzichtelijker. Het nu echt de vraag wie er nu weer voorrang heeft. Heb ik het nu of degene die van rechts komt. Zijn die haaientanden nu oud, weggepoetst of gewoon een beetje versleten? Het is echt onduidelijkheid troef. Ik geef maar anderen voorrang en ik krijg soms ineens voorrang waar ik anders nooit en te nimmer voorrang kreeg.

Waar ik tien jaar ineens heerlijk voorrang heb, waar iedereen (ook ik) dus vreselijk aan moest wennen, heb ik nu ineens geen voorrang meer. Het kost toch wel even tijd voor ik daar (weer) aan gewend ben. Ik moet ineens weer op de borden gaan letten en dat is raar. Op een of andere manier heb ik het idee dat wanneer ik helemaal gewend bent aan die rare veranderingen een of ander gestudeerd iemand bedenkt dat het oude systeem toch beter werkte en die kladderaars dan weer druk zijn om alles weer van de straat te moeten verwijderen. Zou de gemeente geld over hebben? Misschien kunnen ze dan gewoon simpel eens alle haaientanden weer opnieuw kunnen witten, alle voorrangsborden recht kunnen buigen en wassen. Dit is toch veel goedkoper en ook veel beter voor de weggebruiker en het milieu, ja toch?

G-een tekentang van Agis

Rondsurfend op het net, kom ik toevallig op de site van Agis Zorgverzekeringen waar je een gratis tekentang kan krijgen. Nu heb ik honden en katten en in deze tijd van het jaar is een extra tekentang nooit weg. Verwijderde teken verbrand ik altijd boven een vuurtje. Soms houd ik de tang wat te dicht boven het vlammetje zodat de twee tandjes weleens wegsmelten. Zo verslijt ik aardig wat tekentangen. Nu hoef ik niet langs de dierenwinkel maar krijg ik een tekentang huppetee zomaar in de brievenbus. Ik lees de actie goed door, niks alleen voor de eerste 100 reageerders dus ik vul mijn naam en adres in.

Vandaag ontvang ik een brief van Agis. De envelop voelt al verdacht dun aan, maar ik blijf positief. Als ik de envelop open en erin kijk, zie ik inderdaad alleen een brief met erop een korte tekst.

Geachte mevrouw ....

Hartelijk dank voor belangstelling blablablablabla moeten wij u mededelen dat wij door onze voorraad heen zijn en dat u helaas geen tekentang ontvangt.

Wat een piepstreek, ze beloven je een tekentang, maar als puntje bij paaltje komt krijg je dus helemaal niks. Vind jij dit ook zo oneerlijk?

Haastige spoed ...

Met dit rare weer weet je 's ochtends bijna niet wat je aan moet trekken. Het is warm, koud, bewolkt, zonnig, droog, nat en als je pech hebt onweert het ook nog. Gelukkig heb ik laatst wat gekocht waar je een hemdje en een T-shirt aantrekt in één keer. Helaas glijdt dat buitenste deel regelmatig van mijn schouders.

Natuurlijk heb ik daar wat op bedacht en met een paar steekjes op de juiste plek is het ergste leed geleden. Helaas waren de steekjes niet helemaal op de juiste plek en moest het 'verbeterd' worden. Op een ochtend als ik weg wil besluit ik snel nog even de steekjes op de juiste plek te zetten. Ik pak naald en draad, doe het licht aan, zet mijn bril op (zucht) en zet snel een paar steekjes en wil het shirt aantrekken. Huh? Hoe zit dat nu? Aan dit shirt zit zoveel stof dat ik even de kluts kwijt ben. En dan zie ik het: ik heb in mijn haast het voorpand aan het achterpand genaaid. Gloeiende, gloeiende ik ga weer zitten, doe het licht weer aan, zet mijn bril weer op (zucht) en pak een schaar om de steekjes los te knippen. En daarna let ik goed op dat ik niet nog een keer het voorpand aan het achterpand vastmaak.

Gelukkig, nu is het goed en tevreden trek ik het shirt aan. Blij ruim ik snel alles wat ik gepakt heb weer op. Volgende keer toch maar op een rustig tijdstip dit soort klusjes doen. Is er bij jou ook wel eens iets in de haast misgegaan?

Oliebollen in de zomer

Mijn kleine dorp wordt weer overspoeld met toeristen. Ik vind ze eigenlijk erg irritant. Je kan je kont niet meer keren, ze lopen in de weg en botsen continu tegen je aan. Het gemoedelijk van het dorp is even verdwenen. Er wordt weinig meer rekening met andere weggebruikers. En alle parkeerplaatsen zijn bezet.

Het enige voordeel is de plaatselijke braderie. Elk jaar slenter ik een keer over de braderie en dan vind ik het wel weer leuk geweest. Ik trek geen slippers aan, want die worden afgetrapt en de portemonnee wordt extra goed opgeborgen. Op het moment dat de buienradar aangeeft dat ik veilig kan vertrekken, stappen mijn dochter en ik op de fiets. Ik kom bijna geen dorpgenoten tegen en voel me toerist worden. Het vakantiegevoel komt even over me heen. Gezellig slenteren we langs de vele kraampjes waar we dezelfde zut zien als vorig jaar.  Maar gelukkig ook de oliebollenboer. We kopen 10 oliebollen en slenter verder. Als we alles gezien hebben fietsen we weer naar huis. Ineens word het wel erg donker. Grote donkere wolken pakken boven ons samen en we fietsen zo snel mogelijk naar huis. Als we bijna thuis zijn begint het te regenen. We racen het laatste stukje en komen gelukkig niet zo nat thuis.

We zetten koffie en stoppen wat oliebollen in de magnetron. Mmm het zijn dit jaar zalige grote oliebollen met appel, rozijnen en krenten. Hoera, het is weer toeristenseizoen! Wat vind jij van het toeristenseizoen?