Tineketales

Nog een vorstperiode? Echt niet!!!

Vlak voor de laatste vorstperiode een week of drie geleden begon, zag ik ineens weer trekvogels wegvliegen. Trekvogels die vertrekken in januari vind ik toch bijzonder. Maar de vorstperiode erna verklaarde in mijn ogen hun vertrek. Als ik vleugels had gehad, was ik lekker met ze meegevlogen. Heerlijk een tijdje ergens zijn waar het 20 graden is, dat leek me wel wat.

Maar nu zag ik een paar dagen geleden twee dagen achter elkaar trekvogels weer terug vliegen. Ha, dat zegt mij even genoeg. De vorstperiode is voorbij. Die trekvogels weten het vast zeker. Die voelen het vast aan hun veren. Het koude weer is in elk geval voor een tijdje voorbij.

De snowboots die het nog nooit zo druk hebben gehad als de laatste twee maanden gaan weer terug naar de zolder. De oorwarmers die toch wel vreselijk handig waren bij het laatste hondenrondje gaan weer even in de kast en het ijskrabbertje terug achter in de auto.

Ik ga weer denken aan terrasjes, zonnebrillen en blote armen en benen. Goed plan of ben ik iets te enthousiast?

Mmmm lekker Noodles, maar niet die van Maggi!!!

Regelmatig eet ik af en toe Noodles. Op mijn werk als ik weer eens mijn brood op het aanrecht heb laten liggen of thuis als ik zin heb in iets warms en geen zin heb om een maaltijd klaar te maken.

Het handigst zijn de bekertjes, je trekt het deksel er een beetje af, strooit de bijgeleverde kruiden (of andere zaken) erbij, dan wat kokend water erop, dekseltje weer dicht vouwen, even wachten en klaar is kees! Ook kan je noodles in kleine zakjes kopen en dan werkt het hetzelfde, alleen moet je dan een mok oid bij de hand hebben. En natuurlijk zijn de noodles te koop in verschillende smaken, zoals kip, groente, beef en garnalen.

Nu kwam ik laatst bij de Action zakjes noodles tegen van het merk Maggi. Het werd verkocht in een verpakking met 5 zakjes dezelfde smaken noodles. Ik twijfelde even maar omdat het merk Maggi toch bekend is besloot ik het toch mee te nemen. Nou daar heb ik toch wel heel erg veel spijt van. Ik ben altijd voorzichtig met de kruiden dus ik deed er maar een heel klein beetje bij. Maar oh die kruiden zijn echt zo vreselijk scherp en bitter en met een hele nare scherpe nasmaak dat je schoenzolen er krom van gaan staan. En ook de noodles zelf waren een portie melerig iets, dat het echt niet te eten is.

Gelukkig heb ik twee honden en ga ik de noodles lekker soppig voor ze maken en zonder de kruiden toe te voegen vinden zij het vast wel lekker. Dit had ik echt niet verwacht van het merk Maggi. Eet jij wel eens Noodles en welk merk koop je dan?

Je bent zo jong als je je voelt? Help, ik ben boven de 90...

Heerlijk sta ik op mijn vrije dag onder de douche. Niks irritante wekker om kwart voor zeven en alleen leuke dingen in het vooruitzicht. Tot ik de douche uitdoe en ik tsjing tsjing in mijn rug voel en het ook lijk te horen. Oh jee, mijn rug denk ik nog. Maar het schijnt mee te vallen en voorzichtig ga ik verder. Het is een beetje stijf, maar te doen.

Tot ik na een ritje met de auto rustig ga zitten voor een lekker kopje koffie. Als ik daarna overeind wil komen doet mijn rug niet meer mee en zit helemaal vast. Ik loop als een 90-plusser met 2 versleten heupen die zich niet wil laten opereren en met een bochel onder in mijn rug. Mijn voeten optillen wil ook niet meer en ik loop sloffend door het huis.

Weg leuk weekend. Ik krijg de tip Voltaren in te nemen tegen de pijn en heel lief wordt dat meteen voor mij gehaald, maar ik merk niet dat het helpt. Het hele weekend word ik gepamperd door mijn super hulpvaardige dochter. Na het weekend snel de fysio maar gebeld en gelukkig kan ik dezelfde dag nog terecht. Na wat getrek en gedraai kan de fysiotherapeute nog weinig voor me doen en ik mag met wat goede raad en wat oefeningen, die ik regelmatig moet doen, weer naar huis. Ook mag ik vrijdag weer terug komen.

Nu de pijn begint te verdwijnen en ik me wat beter voel krijg ik weer fut om wat te doen. Van mijn strenge dochter mag ik niet veel en ze verbiedt me van alles. Ik mag geen sneeuw schuiven, geen gootsteen ontstoppen, niet met de wateremmers van de honden sjouwen... Ik probeer braaf te doen wat ik allemaal wel mag. Vind je ook mijn dochter niet een beetje streng?

Nog maar 396 weblogs te gaan

Na 1 november voor het laatst een log geplaatst te hebben, gaf mijn pc na regelmatig vreemd gedaan te hebben de pijp aan maarten. Ik deed het noodzakelijke op een hele oude laptop en ach ook dat went.

Gelukkig staat er nu een geweldige vervanger. Alle instellingen moeten nog goed gezet worden en aangezien er Windows 7 op staat zal ik daar weer even aan moeten wennen. Alles is weer net ietsjes anders, maar een uitdaging om weer onder de knie te krijgen. Een handige pc-nerd heeft alle oude gegevens, foto's e.d. van de ene beschadigde harde schijf kunnen halen, zodat ik die gelukkig nog heb. Met de andere harde schijf is hij nog bezig.

De snelkoppeling voor Google Reader was zo gefikst en tot mijn schrik zag ik dat ik 396 weblogs gemist heb. Alle 396 logs zal ik niet gaan lezen, maar toch wel een aardig wat. Ik heb 'Sinterklaas', 'Kerst' en 'Oud en Nieuw' gemist en ook niemand een gelukkig en geweldig nieuwjaar kunnen wensen. Officieel zal het wel niet meer mogen maar toch wens ik iedereen een super 2010.

Zo begin ik nu maar aan de 396 weblogs en ben heel benieuwd wat ik allemaal tegenkom! Tot logs.

Help, mijn moeder zit klem!

Na jaren door gezondheidsproblemen niet meer met de trein gereisd te hebben, besluiten mijn ouders van in de 80 weer een keer met de trein om in een dorp verderop te gaan kijken bij een huwelijk. Het huwelijk is op een vrijdag en dus geldt helaas hun vrij-reizen-kaart niet.

Met toch een beetje kriebels in de benen kopen ze een dag van te voren een kaartje bij het loket en vertrekken de bewuste dag ruim op tijd van huis. Op het perron aangekomen wachten ze geduldig op de trein. De trein in flink verlaat, maar dat maakt ze niet uit. Gelukkig is het niet koud en het regent ook niet. Als de trein arriveert, stappen ze in en zoeken een plekje. Gelukkig is er plaats zat. Als de trein stopt staan ze al klaar in het halletje om uit te stappen. Mijn vader stapt als eerste uit. Hij kijkt goed want de tussen de onderste tree en het perron is toch een flinke opening. Het gaat allemaal goed en op het perron aangekomen draait hij zich om om mijn moeder te zien uitstappen. Op het moment dat mijn moeder uit wil stappen blaast de treinconducteur al op zijn fluitje dat is raar en mijn moeder neemt snel de laatste stap, dan gaan ineens de deuren dicht en zit ze tussen de twee deuren ingeklemd. Ze schrikt zich te pletter. Gelukkig gaan de deuren weer open en kan ze toch naar buiten stappen. Ook mijn vader is zich rot geschrokken. Mijn moeder is vooral bang dat haar nieuwe heup beschadigd is door de kracht van de deuren.

Van slag zie ik haar bij de bruiloft waar ze mij het verhaal vertel. 's Avonds ga ik even bij haar langs waar ze nogmaals vertelt wat haar overkomen is. Gelukkig heeft de nieuwe heup alles goed doorstaan maar ze is toch flink geschrokken. Wel is ze boos op de conducteur van de NS die zonder goed te kijken haastig op zijn fluit heeft geblazen en de deuren heeft laat sluiten waardoor zij klem is komen te zitten. Het is toch schandalig dat dit kan gebeuren, mijn ouders zijn goed te been maar natuurlijk niet meer zo snel met uitstappen als een 18-jarige, maar klem komen te zitten tussen de deuren, dat mag toch niet gebeuren?